خدا بسيار در حقّ شما مشفق و مهربان است . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا بِطانَةً مِنْ دُونِكُمْ لا يَأْلُونَكُمْ خَبالًا وَدُّوا ما عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضاءُ مِنْ أَفْواهِهِمْ وَ ما تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ؛ « 1 » اى اهل ايمان ! از غير هم‌دينان خود دوست صميمى هم‌راز نگيريد ؛ چه آن‌كه آنها كه مسلمان نيستند از خلل و فساد در كار شما ذرّه‌اى كوتاهى نكنند كه مىخواهند شما در رنج و سختى باشيد ، دشمنى شما را بر زبان هم آشكار سازند درصورتىكه محققا آن‌چه در دل پنهان مىدارند بيش‌از آن است كه بر زبانشان آشكار مىشود . ما آيات خود را براى شما به‌خوبى بيان كرديم اگر عقل و انديشه كار بنديد . و اتّعظوا بمواعظ اللّه ؛ و از مواعظ خدا موعظه‌پذير شويد . إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ؛ « 2 » همانا خدا ( خلق را ) فرمان به عدل و احسان مىدهد و به بذل و عطا به خويشاوندان امر مىكند و از افعال زشت و ناپسند و ستم ، بازمىدارد . و به شما از روى مهربانى پند مىدهد باشد كه موعظهء خدا را بپذيريد . و اقبلوا بنصيحة اللّه ؛ و به اندرز خدا روى آوريد . اين‌گونه در نسخهء مصرى آمده و لكن در ساير نسخ « و اقبلوا نصيحة اللّه ؛ اندرز خدا را بپذيريد » آمده كه همين صحيح است . در مصباح گويد : نصحت لزيد . . . ، و اين ( يعنى متعدى شدن به لام ) لغت فصيح است ، و بر اين سياق است قول خداى تعالى : . . . إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ . . . . « 3 » و در لغتى هم متعدى به نفس آمده كه معناى اخلاص و صداقت در مشورت و عمل را مىدهد . در صحاح آورده : نصحتك نصحا و نصحة و الإسم النصيحة . . . . البته پذيرفتن اندرز نصيحت‌كنندهء صادق از واجبات عقلى است ، و پيامبران الهى

--> ( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 118 . ( 2 ) . نحل ( 16 ) آيهء 90 . ( 3 ) . هود ( 11 ) آيهء 33 .